یکی از دوستام چند روز پیش بهم حرفی زد که ذهنمُ مشغول کرد.دوستم گفت:«من هم جلوی خودت گفتم هم پشتت که تو خسیسی،با اینکه پولدارید اما از پولتون واسه راحتیت استفاده نمیکنی.تو میتونی راحت یه جوری باشی که همه بهت بگن بچه مایه!».
فارغ از اینکه دوستم در جواب سوال من مبنی بر اینکه به نظرت کل سرمایه ی بابای من چقدره عدد نجومی 20 میلیاردُ گفت
(من اگه بابام انقدر پول داشت که...)این مسئله به فکرم رسید که آیا بچه مایه بودن ارزشه؟ یه حسنه؟چرا من یه کاری نمیکنم که اینطوری به نظر بیام؟
من همیشه از والدینم ممنون بودم که جوری تربیتم کردن که اهل فخر فروشی و کلاس گذاشتن نباشم جوری که خیلی از دوستای من همین الانم نمیدونن که اِی،دست ما به دهنمون میرسه.من جوری تربیت شدم که تا وقتی به چیزی احتیاج نداشته باشم نمیخرم،الکی پول هدر نمیدم.ممکنه پدرم بتونه واسم یه هیوندا کوپه بخره اما من میبینم که بهش احتیاجی ندارم با اینکه دوستش دارم.
اما بریم سر سوال! من فکر
کردم و به هیچ نتیجه ای نرسیدم جز اینکه بعضی مواقع میتونی راحت تر دست تو
جیبت کنی و اعتماد به نفست بیشتر باشه وگرنه چه ارزش دیگه ای داره؟؟ بعید
میدونم کسی باشه که افراد دور و برش رو به خاطر پولدار بودن انتخاب کنه و
باهاشون دوستی کنه،عموما معیار همه اخلاق و طرز فکره،که ممکنه 2نفر به
خاطر اینکه هر دو پولدارن اخلاقهای شبیه به هم داشته باشن اما لزوماً دلیل
نمیشه با کسی فقط به خاطر ثروتمند بودن دوست شد.البته مسلماً منظورم
دوستیهای واقعی و ارزشمنده وگرنه اون دوستی که به خاطر پول باشه به قام سگ
نمی ارزه.اصلاً میخوام به نظر بیاد از تو جوب اومدم اما کسی به این خاطر
باهام دوست نشه
.
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــ
پ.ن۱:هیچ کدوم از این حرفا دلیل بر این نیست که من از پول بدم میاد.من عاشق پولم 
و برای بیشتر بدست آوردنش نهایت تلاشمُ خواهم کرد همچنان که دیگر آدمهای عاقلم به نظرم باید اینطوری باشند.
پ.ن۲:تا حالا کلمه پاکات به عنوان جمع پاکت نشنیده بودم
!!!!!
پ.ن۳:شما میدونید کجای ضلع شمال غربی میدون ونک 18543 متر فضای خالی داره؟؟آخه اون ایستگاه تاکسی ها که انقدر مساحت نداره؟؟
